Sitemap

การนำทางอย่างรวดเร็ว

ฉันไม่รู้ว่าอะไรทําให้ฉันกล้าเริ่มต้นฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเธอเลย แม้แต่ชื่อของเธอจริง ๆ แล้วเราไม่เคยคุยกันเลยแม้แต่คําเดียวผมรู้ว่าเธอทํางานที่ห้องสมุดเล็กๆ ในเมืองของเรา อายุพอๆกับผม ประมาณ 55 ปีแบบผม เป็นแค่คนธรรมดา ไม่สวยและเซ็กซี่ อวบนิดๆ หน่อยๆ ใส่เสื้อเชิ้ตเก๋ๆ และกระโปรงทรงยาวถึงเข่าเสมอ

เซ็กซ์คือสิ่งสุดท้ายในหัวของฉัน ตอนที่ฉันนั่งอยู่ที่โต๊ะเล็กๆ ในมุมไกลของห้องสมุดเล็กๆนึกย้อนกลับไปยังนึกไม่ออกว่าหนังสือที่ผมกําลังอ่านอยู่สิ่งที่ผมจําได้คือเธอยืนเคียงข้างผม หันหลังให้ผมและวางหนังสือไว้บนชั้นหนังสือ

ชําเลืองมองเธอแวบหนึ่ง ผมหลงเสน่ห์ขาของเธออีกครั้ง และไม่รู้ว่ารูปร่างน่องของเธอกับความยาวของกระโปรงจะแตกต่างกันอย่างไร

ผมจําไม่ได้ด้วยซ้ําว่าตัดสินใจทําอย่างมีสติ แต่ผมเอื้อมมือไปแตะหลังที่น่องซ้ายของเธออย่างเบามือ

เธอขยับไม่ได้ไม่ได้พยายามหนี ไม่มีอารมณ์โกรธเมื่อถูกสัมผัส เพียงแต่ไม่มีอะไร

เวลาที่ผมเลื่อนมือไปแตะที่ขาของเธอ เวลาดูเหมือนจะหยุดลง ก็ยังไม่มีท่าทีใดๆ นอกจากเธอจะแยกขาน้อยๆ ออกจากขาของเธอไปเฉยๆ เท่านั้น.. .

มือฉันไต่ขึ้นทีละนิ้ว จนนิ้วฉันแตะผู้หญิงขนปุยเปลือยๆแต่ถึงกระนั้นเธอก็ไม่ได้แสดงอาการตกใจหรือยอมรับแต่อย่างใด

ฉันสอดนิ้วสองนิ้วเข้าไปในร่างของเธออย่างระมัดระวัง ตอนนี้เธอเปียกชุ่มแล้ว ฉันเริ่มใช้นิ้วลูบไล้เธออย่างเบามือ

ตอนนี้เธอทําปฏิกิริยาครั้งแรก จับข้อมือผมเบาๆ แล้วดึงมือผมออกจากเรือนหยินของเธอ แล้ววางกลับเข้าโต๊ะ

ก่อนที่ฉันจะได้ใช้สมอง เธอเดินอย่างเงียบๆ ไปยังประตูเล็ก ๆ ของกําแพงไกล หันมามองฉัน แล้วใช้นิ้วชี้ให้ฉันเดินตามเธอไป

ประตูนําไปสู่ห้องเล็กๆ ที่วางเรียงกันเป็นแถว เต็มไปด้วยหนังสือฝุ่น และเก้าอี้พยุงตัวหนังขนาดใหญ่

เมื่อเดินตามเธอเข้าไปในห้อง เพื่อนเงียบ ๆ ของฉันก็ปิดประตูและสอดกุญแจเข้าไปในตัวล็อคประตูนั้น ๆ อยู่. .เธอเดินไปที่เก้าอี้โดยไม่บอกกล่าวลากกระโปรงลงมาถึงเอว แล้วนั่งกลับมาที่เดิม แล้ววางขาข้างหนึ่งไว้ที่แขนแต่ละข้าง

ราวกับว่าในฝัน ฉันคุกเข่าลงตรงหน้าเธอ โน้มตัวเข้าหาตัว ใช้มือกางริมฝีปากหยิกขนฟูของเธอออกมา เผยให้เห็นความเหยินที่ค่อนข้างชัดเจน และพับภายในที่ชื้นแฉะของชายหยินที่โตเต็มที่

ทุกประเภท: แสงวาบ