Sitemap

การนำทางอย่างรวดเร็ว

ในวัย 27 ปี ลิซ่าเริ่มเห็นฉากยากๆ ในชีวิตของเธอเพื่อน ๆ ของเธอหลายคนเริ่มแต่งงานกันแล้ว ในขณะที่เธอยังคงไม่สนใจความสัมพันธ์ที่ยาวนานเป็นอดีตนักกีฬาสมัยเรียนมหาวิทยาลัย เธอได้งานในไมอามี่ แม้พื้นหลังของเธอจะเป็นผู้หญิงผิวขาวใต้ แต่ด้วยรูปร่างหน้าตาของเธอจึงเหมาะกับที่นี่มากลิซ่า ไว้ผมสีเข้ม สีน้ําตาลอ่อน เอวผอม สูง 5 ฟุต 9 นิ้ว ดูคล้ายกับเมแกน ฟ็อกซ์งานของลิซ่าคือการตลาด แต่ในฐานะอดีตนักกีฬามหาวิทยาลัยที่มีการแข่งขันสูง ก็อยากกลับมาเล่นกีฬาอีกครั้ง

ลิซ่าเป็นคนก้าวร้าวโดยธรรมชาติ เธอสมัครเรียน MMA และจะไปออกกําลังกายที่ยิมทุกเสาร์ในโรงยิมมีทั้งชายและหญิง แยกเพศกันคนละเพศในบรรดาผู้หญิงเหล่านี้ ลิซ่าเป็นอันธพาล และมักใช้เรื่องไร้สาระเพื่อยั่วยุคู่ต่อสู้ของเธอและที่แย่ไปกว่านั้น ลิซ่าชนะทุกเกมมวยปล้ํา

ลิซ่า กล่าวกับเส้นผมแดงที่เสียเหงื่อที่เธอโดนน็อคในเซตที่แล้ว ว่า เธอเป็นฝ่ายชนะด้วยการชนะในรอบตัดเชือกในรอบแรก

"ไม่เอาน่า เร้ด คุณกลัวอะไร?" ลิซ่าบอกว่า เดินเข้าไปหาสาวผมแดง

มาเรีย เป็นชาวละติน หน้าตาเหมือน เจนนิเฟอร์ โลเปซ เธอพูดว่า "ปล่อยเธอไปเถอะ"

"ว้าว หญิงชรา จอมยุ่งน้อย" ลิซ่าตอบ

"นังบ้า คุณไม่เข้าใจภาษาสเปนเลยสักนิด เสียงเดินเข้ายิมฟังเหมือนห่อหมกดินบ้าบอ" มาเรียพูดพลางหัวเราะเยาะทุกคน

"เอาล่ะ ฉันจะเตะเธอข้ามรั้ว" ลิซ่าบอกเสียงอึมครึมในโรงยิมอย่างเงียบเชียบ

"งั้นก็สู้เถอะ" มาเรียกล่าว

มาเรียมีส่วนสูงพอๆ กับลิซ่า แต่ในกรณีน้ําหนักเท่ากัน รูปร่างของเธอแข็งแรงกว่ามากทั้งคู่ตกลงจะแข่งขันกันภายใน 1 สัปดาห์หลังการทะเลาะวิวาท แต่ลิซ่าก็เฉย ๆ กับเรื่องนี้ ซึ่งเธอเป็นฝ่ายเอาชนะไปได้พอสมควร

ทั้งนี้ เวลาล่วงเลยมาถึง ลิซ่า กําลังเตรียมลงทําการแข่งขันกับ มาเรียลิซ่าใส่กางเกงขาสั้นสีดําที่รัดรูป สั้นพอที่จะถูกมองว่าเป็นกางเกงใน ใส่เสื้อกั๊กสีขาว เห็นมาเรียใส่เสื้อกั๊กสีชมพูกับกางเกงขาสั้นสีขาวเหมือนลิซ่าผู้หญิงทั้ง 2 คน มีหุ่นฟิตแอนด์เฟิร์ม เผยให้เห็นกล้ามท้อง เตรียมตัวสู้ๆ จนได้รับความสนใจจากผู้คนเป็นอย่างมากทั้งยิมกําลังดูอยู่ รวมถึงผู้ชายด้วย

ต้องสวมถุงมือและป้องกันตัวเองตลอดเวลา" กรรมการกล่าว

นักมวยทั้ง 2 คน กลับเข้ามุม เจอกันกลางสังเวียน ลิซ่า ออกมาชก แต่ไม่มีใครลงพื้นเลยแม้แต่คนเดียวสําหรับ ลิซ่า นั้นถือเป็นจุดแข็งของเธอในการตีคู่ต่อสู้ด้วยหมัดและหมัดจนสะอาดตา ทําให้เธอกลายเป็นฝันร้ายที่ต้องต่อสู้กับมันดิ มาเรีย ตีเจ๊า ลิซ่า ไปแค่นาทีเดียว เหตุการณ์เริ่มเผยออกมา

การแข่งขันที่ดุเดือดนี้ดําเนินมาถึง 4 รอบ แสดงให้เห็นถึงพรสวรรค์ของ ดิ มาเรียในการต่อสู้ มาเรียไม่เคยดูอันตรายใด ๆ เลยแม้แต่ครั้งเดียวมาเรียผลักลิซ่าล้มฟุบลงกับพื้น และต่อยจุดโทษหลายหมัด ทั้งยังพยายามให้ลิซ่าใช้พลังทั้งหมดในการลุกขึ้นยืนในตอนแรก มาเรียได้ลงโทษด้วยการตีเข่าและร่างกายของลิซ่าจนหยุดการระเบิดของลิซ่าได้อย่างมากในการแข่งขันรอบที่ 3 ลิซ่าโดนน็อคแบบสบายๆ และตอนนี้ลูกตีก็แรงขึ้นกับใบหน้าและร่างกายของเธอมากขึ้น ซึ่งเธอพยายามป้องกันตัวเองตลอดยก

ลิซ่า ฝืนผ่านการแข่งขันรอบที่ 3 ไปอย่างเหนื่อยหน่าย เดินไปที่มุมของเธอ คว้าเอวของเธอไว้หญิง 2 คน เหงื่อตก และเริ่มยกที่ 4 มาเรีย กระปรี้กระเปร่า ขณะที่ ลิซ่า แทบยืนไม่ได้จากอาการบาดเจ็บของมาเรีย ทําให้ขาของลิซ่ากระตุก ท่าทางของเธอมาพร้อมกับการต่อสู้หลังจากต่อยไปหลายหมัด มาเรียก็กดลิซ่าและวางเธอไว้บนมือที่มีบทลงโทษ ทําให้ลิซ่าต้องร้องไห้ทั้งๆ ที่เจ็บและเคาะ

"การต่อสู้จบลง มาเรียชนะ!" กรรมการร้อง

มันโหดร้ายเกินไป" หนึ่งในนักรบหญิงกล่าว

"หญิงสาวผู้น่าสงสาร" จอร์ชหัวเราะ

ฮัลค์ เป็นชายกล้ามโต และเป็นนักมวยที่แกร่งที่สุดในโรงยิม ด้วยความสูง 6 ฟุต 2 นิ้ว มีลักษณะเหมือน อารอน เอร์นานเดซ อย่างสิ้นเชิงนอกจากรูปร่างที่ล่ําบึ้กของกล้ามเนื้อที่สักแล้ว เขายังมีใบหน้าที่ดูมีโครงร่างชัดเจน ค่อนข้างเป็นที่นิยมในหมู่นักชกมวยหญิง เคยมีเพศสัมพันธ์กับมาเรียหลายครั้งฮัลค์ มีชื่อเล่นว่า "กระทิง" ในยิม ซึ่งมีเหตุผลพอสมควรยืนอยู่ตรงนั้น มาเรียมีความสุขก็เดินออกมา จอร์จยิ้ม ดิ มาเรียกระโดดเข้าหาเขาและจูบเขา

"พ่อก็รู้นี่คะ" มาเรียพูดอย่างยิ้มๆ

ลิซ่าถูกทุบตีจนเป็นแผลเหวอะหวะ นอนราบกับพื้น ตามร่างกายเต็มไปด้วยเหงื่อและรอยฟกช้ํา นอกจากนี้ ยังมีอาการเจ็บปวดรุนแรงอีกด้วยคนส่วนใหญ่ในยิมไม่ชอบเธอ พวกเขาจึงทิ้งไปแสดงความยินดีกับมาเรีย เพราะบางคนหัวเราะเยาะลิซ่าว่าโดนตีเป็นผู้หญิงแกร่ง ผ่านไป 10 นาที ลิซ่าเริ่มเดินเขย่งๆ เดินไปเดินมายังห้องแต่งตัวอย่างมึนงง

เมื่อลิซ่าเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวชาย อาการโคม่าแบบมึนงง ทําให้เธอหลงทางและไม่ทันสังเกตเนื่องจากห้องแต่งตัวว่างเปล่า เธอไปอาบน้ําแต่ไม่ได้อาบน้ํา แต่ใช้ไม่กี่นาทีนี้อธิบายเหตุผลที่เธอพ่ายแพ้ เมื่อเวลาผ่านไป สิ่งที่ต้อนรับเธอไม่ใช่คนอื่น คือจอร์จเองมองดูเขาด้วยความตกใจ และไก่ตัวโตๆ ของเขาที่เกือบจะแตะเข่าของเขา เธอลืมตาขึ้น

"ว้าว อะไรวะ!" ลิซ่าร้องออกมา

"โย้ แม่จ๋า ลูกอยู่ในห้องแต่งตัวผู้ชาย!" จอร์จหัวเราะและพูด

"ไม่หรอก กูไม่ใช่ไอ้วิตถาร" ลิซ่าร้อง

"ที่รัก อย่าบังคับฉันให้อยู่กับมาเรีย เธอคือคนที่ฉันฝึกมา" จอร์จกล่าว

"นี่ไม่ใช่ห้องแต่งตัวผู้ชาย" ลิซ่ากล่าว

"คุณเช็คหรือยังคะ" จอร์จถามว่า

"บ้าเอ๊ย" ลิซ่าบอก

คุณแพ้ แต่คุณทนไม่ได้ เพียงแต่ไม่สามารถทะนงตัวได้มากนัก และอย่างที่รู้ ดิ มาเรีย ค่อนข้างมองคุณออก" ฮัลค์ กล่าว

ขณะที่จอร์จกําลังลูบไล้ไก่ของเขามองผู้หญิงเปลือยนั้น ลิซ่ากล่าวว่า "คุณพูดง่าย รูปร่างแบบนี้ คุณแทบไม่ต้องเรียนรู้อะไรเลยเกี่ยวกับอึเหล่านี้"

คุณต้องเล่นกังฟูในแนวป้องกัน เคยทํามาก่อนไหม? จอร์จหัวเราะและถามว่า

"อะไรคะ จะสอนหนูเหรอ" ลิซ่าถามว่า ดูเครียดมาก

"ได้แน่นอน" โฮร์ฮยอกบอก วิ่งเข้าหาเธอและจับเธอไว้

โฮร์ฮยอกกล่าวว่า เมื่อร่างกายของเธอตื่นเต้น เขาโอบล้อมเธอด้วยแขนที่มีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ดังนั้นคุณต้องเข้มแข็งและรักษาสมดุลก่อน

"เราข้ามประเด็นนี้ไปได้ไหม แล้วคุยกันว่าทําไมเขาถึงเรียกคุณว่ากระทิง" ลิซ่าเหนื่อย" ลิซ่ากล่าว

"นิ่มมาก" โฮร์ฮยอกว่า แบกผู้หญิงผมสีเข้มที่เหงื่อตกมาไว้บนบ่า แล้วยกเธอขึ้นโฮร์ฮยอกพูดถูก เปรียบเทียบกับชาวละตินบางคนที่เขาเคยชินกับการมีเซ็กซ์ เธอมีผิวที่อ่อนนุ่มและร่างกายที่อ่อนนุ่มมาก

ได้กลิ่นอึ๋มของเธอ เขาเริ่มกินผู้หญิงที่เหงื่อตกนี้ เพราะหัวของเธอกระโดดตามลิ้นและใบหน้าของเขาไปสัมผัสกับช่องคลอดเธอไม่ชินกับการส่ายหน้าอย่างรุนแรงของผู้ชายขณะกินเธอ และยังยกเธอขึ้นที่สูงอีกด้วยการตื่นทําให้ท่อนล่างของเธอสั่น เหมือนเธอกําลังเต้นตามเพลงละติน และเขากินเธอต่อไปเธอเกรงใจเขาว่าจับเธอไว้แน่นได้อย่างไร พร้อมกับให้ยกสูงๆ ขึ้นเพื่อให้มั่นใจว่าเธอจะไม่ล้ม

เสียงร้องของเธอแรงจนร่างกายของเธอเคลื่อนไหวอย่างรุนแรงราวกับเธอถูกสิงและกําลังประสบเหตุการณ์ไล่ผีปอบอยู่นั่นเอง.. ..เธอเสียการทรงตัว หลังออกกําลังกายอย่างหนัก ปีนลงพื้น ร่างกายกระตุก หายใจลึกๆเธอต้องการใช้นิ้วสัมผัสความอึ๋มของเธอ และทําทุกวิถีทางเพื่อให้ปากของเขาหลุดออกไป เพราะบางครั้งลิ้นของเขาก็กระพือกระพือแรง เพราะบางครั้งเขาดูดมันออกมาไม่มีทางแล้ว นางเมตตาจึงตบขาของเขา เพราะขาของเธอเองและช่วงล่างสั่นอย่างรุนแรง

ทุกประเภท: แก่นแท้